هنوز دیر نشده، برای نجات بچه‌های شهرمان پدری کنید

نمی‌دانم از کجا شروع کنم. فقط می‌دانم که دل من، مثل خیلی از شما مردم شهرستان بهارستان، به درد آمده است. هر روز که از خیابان‌های شهرمان عبور می‌کنم، صحنه‌هایی می‌بینم که باورکردنی نیست. انگار یک موج عجیب و غریب آمده و دارد دختران ما، نوجوانان ما را با خودش می‌برد.

قصد تخریب یا توهین به کسی را ندارم. فقط به عنوان یک شهروند، به عنوان کسی که این شهر را دوست دارد، می‌خواهم یک درد دل کوتاه بکنم.

آقای فرماندار محترم، جناب امام جمعه عزیز، فرماندهان دلسوز سپاه ، حوزه و بسیج ، جناب دادستان، و مهم‌تر از همه پدرها و مادرهای بهارستانی! بیایید یک نگاهی به دور و برمان بیندازیم. وضعیت حجاب و پوشش در سطح شهر، مخصوصاً بین دختران نوجوان، واقعاً دارد از کنترل خارج می‌شود. دیگر بحث یک تار موی بیرون آمده نیست. متاسفانه برخی از دختران کم‌سن و سال و خانم های جوان ما با پوشش‌های بسیار نامناسب و تحریک‌آمیز در سطح شهر تردد می‌کنند. این را من نمی‌گویم، چشم‌های خودتان می‌بیند.

این وضعیت دیگر عادی شده و این بدترین بخش ماجراست. وقتی زشتی یک کار از بین برود و عادی شود، یعنی خطر دقیقاً پشت در خانه ماست.

برادران و خواهران عزیز، من نگران فروپاشی اخلاقی این اجتماع هستم. اگر امروز بی‌تفاوت از کنار این صحنه‌ها رد شویم، فردا باید شاهد اتفاقات تلخ‌تری باشیم. همین الان هم برخی ارتباطات ناسالم و بی‌قید و بند در کوچه و خیابان دیده می‌شود که قبلاً حتی تصورش را هم نمی‌کردیم. اگر جلوی این سیل بسته نشود، فردا با معضلاتی مثل افزایش آمار تجاوز، بی‌بند و باری و از هم پاشیدگی خانواده‌ها مواجه می‌شویم؛ همان بلایی که سر جوامع غربی آمده و حالا خودشان هم از آن وضعیت وحشتناک به ستوه آمده‌اند.

من ادعای کارشناسی ندارم، اما به عنوان یک شهروند می‌دانم که همه ما مسئولیم. قیامت است و سوال. فردا اگر از ما پرسیدند وقتی دیدید بنیان اخلاقی شهرتان دارد سست می‌شود، چه کردید؟ چه جوابی داریم؟ نمی‌شود فقط نگاه کنیم و آه بکشیم.

اینجانب خاک پای شما مسئولین محترم هستم. دست شما را می‌بوسم. به داد این شهر برسید. خواهش می‌کنم مثل یک پدر برای فرزندان این شهر، مثل یک برادر بزرگ‌تر، ورود کنید. نه با برخوردهای شعاری و مقطعی، بلکه با یک برنامه فرهنگی، تربیتی و قاطع. با جوانان و نوجوانان حرف بزنید، پدرها و مادرها را پای کار بیاورید، اما نگذارید این وضعیت همینطور ول و رها ادامه پیدا کند.

هنوز دیر نشده است. فقط کافی است یک نفر با دلش، نه با بخشنامه، وسط میدان بیاید و پدری کند.

سعید خمیس آبادی