بستن مسیر قاچاق یارانهای؛ وقتی منابع کشور بهجای دلالان، به سفره مردم میرسد
یکی از پیامدهای پنهان اما پرهزینه ارز ترجیحی، خروج کالاهای یارانهای از کشور از مسیر قاچاق بود. اختلاف چشمگیر قیمت این کالاها در داخل و کشورهای همسایه، انگیزهای قوی برای شبکههای واسطهای و دلالی ایجاد میکرد؛ شبکههایی که از یارانه مردم منتفع میشدند، بدون آنکه نفعی به خانوارها برسد.
به گزارش نونگاه تهران از مجله خبری گویا نیوز ، در این شرایط، کالاهایی که با هدف تأمین معیشت مردم وارد کشور میشد، عملاً از چرخه مصرف داخلی خارج میشد و نتیجه آن چیزی جز کمبود مصنوعی، افزایش قیمت و فشار مضاعف بر سفره مردم نبود. این چرخه معیوب، سالها منابع عمومی را به جیب گروههای خاص سرازیر کرد و کارآمدی سیاست حمایتی را بهشدت کاهش داد.
حذف ارز ترجیحی، بهمعنای قطع همین مسیر رانتی و پرهزینه است. با واقعیشدن قیمتها و جایگزینی حمایت مستقیم، انگیزه قاچاق بهطور محسوسی کاهش مییابد و منابعی که پیشتر از کشور خارج میشد، اکنون میتواند بهصورت یارانه نقدی یا کالابرگ، مستقیماً در اختیار مردم قرار گیرد.
این تغییر، یکی از امیدبخشترین اصلاحات اقتصادی سالهای اخیر بهشمار میرود؛ چرا که هم مانع اتلاف منابع ملی میشود و هم یارانه را دقیقاً به همان جایی میرساند که برای آن تعریف شده بود: سر سفره مردم. تداوم این مسیر، میتواند هم عدالت اقتصادی را تقویت کند و هم اعتماد عمومی به کارآمدی سیاستهای حمایتی را افزایش دهد.
