“الف بچه “رکن چهارم دموکراسی  است

رکن چهارم دموکراسی بار  دیگر توسط یک مقام عالی‌رتبه دولتی به سخره گرفته شد و در برابر پرسشگری مشروع و قانونی یک خبرنگار جوان،آن هم در مراسم رسمی با موضوع سلامت روان با میزبانی وزارت بهداشت و درمان بزرگوار مرزهای بی اخلاقی را در نوردید و  یک الف بچه روان معاون وزیر را به چالش کشید .

آنچه در این ماجرا بیش از هر چیز تأسف‌برانگیز و غیرقابل قبول است، استفاده از الفاظ رکیک و توهین‌آمیز توسط معاون وزیر در برابر خبرنگار است. عباراتی مانند «الف بچه حرف مفت میزنه» که به نقل از مقام مذکور گزارش شده است، حاوی بار معنایی تحقیرآمیز و زننده‌ای است که ساحت یک مقام دولتی را مخدوش می‌سازد. این نوع زبان، اساساً در قاموس یک مدیر اجرایی که باید مظهر ادب، متانت و پاسخگویی باشد، جایی ندارد.

این اهانت، نه تنها به شخص خانم علی‌هاشمی وارد شد، بلکه تمام جامعه رسانه‌ای کشور را هدف قرار داد. خبرنگاران، به عنوان نمایندگان افکار عمومی و چشم بینای مردم، حق دارند در فضایی امن و بدون تهدید یا تحقیر، وظایف خود را انجام دهند. تحقیر یک خبرنگار در حین انجام وظیفه، تعرض مستقیم به آزادی بیان و حق مردم برای اطلاع‌یابی از عملکرد مسئولان است.

شأن یک معاون وزیر، فراتر از تفاوت دیدگاه‌ها یا پاسخ به سؤالات دشوار است. وظیفه اصلی او، ارائه اطلاعات دقیق، حفظ آرامش و پاسخگویی محترمانه است. استفاده از ادبیات سخیف در پاسخ به یک پرسش، نشان‌دهنده ضعف در مدیریت بحران، عدم تسلط بر خویشتن و پایین بودن سطح اخلاق مدیریتی است. این رفتار، در تضاد کامل با اصول شفافیت، پاسخگویی و احترام به حقوق شهروندی قرار دارد.

رفتار یک مقام مسئول، انعکاسی از فرهنگ سازمانی و میزان پذیرش نقد در آن نهاد است. وقتی معاون وزیر بهداشت، به جای ارائه مستندات یا پاسخ‌های مستدل به یک پرسش خبری، دست به توهین می‌زند، این پیام به جامعه مخابره می‌شود که ساختارهای مدیریتی تحمل مواجهه با پرسش‌های چالشی را ندارند.

تلاش برای خاموش کردن صدای رسانه با ابزارهای غیرحرفه‌ای جایگزین شفاف‌سازی می‌شود و توهین به خبرنگار، به منزله بی‌اعتمادی ضمنی به اهمیت نقش رسانه در نظارت بر این حوزه حساس است و در نتیجه، اعتماد عمومی را تضعیف می‌کند.

و در نهایت  این نشان می‌دهد که در سطوح بالای مدیریتی، تاب‌آوری در برابر پرسشگری (که حق مشروع خبرنگار است) وجود ندارد. بر اساس گزارش‌ها، پس از وقوع این واقعه، عذرخواهی از سوی معاون وزیر صورت گرفت.

در حالی که اقدام به عذرخواهی، گامی اولیه در مسیر اعتراف به خطا است، اما در قبال این سطح از هتک حرمت، به هیچ وجه کافی نیست. عذرخواهی شفاهی یا رسانه‌ای نمی‌تواند به سادگی جایگاه زیر پا گذاشته شده خبرنگار و اصول اخلاقی نظام رسانه‌ای را ترمیم کند. خبرنگار در حال انجام یک وظیفه قانونی و اجتماعی برای تأمین شفافیت بوده است. اهانت به او، مستقیماً اهانت به حق مردم برای دانستن و حق پرسشگری است. لذا  ما جامعه خبری قویاً خواستار هستیم که این موضوع صرفاً با یک عذرخواهی نادیده گرفته نشود.

شأن رسانه، خبرنگاران و مردم ایران ایجاب می‌کند که مقامات دولتی، به ویژه در سطوح عالی مدیریتی، در برابر رفتارهای غیرحرفه‌ای و توهین‌آمیز خود پاسخگوی عملی باشند. اقدامات انضباطی باید به گونه‌ای باشد که نه تنها برای خانم علی‌هاشمی، بلکه برای کل جامعه رسانه‌ای اطمینان حاصل شود که حریم رسانه، در نظام جمهوری اسلامی، مورد احترام قرار خواهد گرفت و اینگونه اهانت‌ها، عواقب انضباطی جدی به همراه خواهد داشت. حفظ این شأن، ضامن سلامت فرایند اطلاع‌رسانی و نظارت عمومی است.